Lotsa fun and no coffee

Wat een topdag gisteren. De gevreesde verstoppingen in de metro bleven volkomen uit, en het weer was perfect, lekker zonnetje met een frisse wind, en een geweldige omgeving. Greenwich park, met de Dockland Light Railway een klein half uurtje reizen en dan nog een stevig stuk lopen, is prachtig. Relatief compact (vergeleken met Badminton bijvoorbeeld), schitterend verzorgd en geweldige uitzichten over de stad. De cross slingert door het hele park (bijna 6 km heuvels lopen) en heeft een paar spectaculaire combinaties erin. Maar vooral de afwerking van de hindernissen valt op. De eerste waterbak ‘Wind in the Willows’ heeft bijvoorbeeld een picknickende kikvors onder een paraplu en het huis van Mr Badger . Maar de kroon wordt gespannen door de klokkenhindernis. Geïnspireerd door de Greenwich meridiaan is er van alle deelnemende landen is er een klok met de juiste tijd in de hindernis verwerkt. Maar ik loop op de zaken vooruit, en bovendien komt er  op www.bokt.nl een volledige beschrijvingen van alle hindernissen te staan, hopelijk inclusief foto’s als de techniek wil meewerken.
Want het begon gisteren allemaal soepel. Binnen twee uur van de camping naar mijn plekje op de tribune, helemaal vooraan in het grote stadion. Even wat dressuur gekeken, en daarna afgesproken met een crossmaatje voor koffie. Daar begon het al wat minder soepel te gaan, lange, lange rijen bij de koffiestand en vervolgens viel het warme water uit. Het eten was inmiddels ook al op (om 11 uur dus) al wisten we verderop nog een breakfast roll met bacon, sausage and hash browns te scoren. Duly fortified konden we dus aan de cross beginnen en dat was maar goed ook, want twee uur later hadden we net de helft erop zitten. De hindernissen verdienden echt alle aandacht, zowel vanuit  esthetisch als vanuit ruiterperspectief. Lastige combinaties, en indrukwekkend dikke hindernissen, zeker geen eenvoudige cross.
Na de lunch met collega Cayenne die voor Bokt de nieuwsverzorging doet en als razende reporter van alle Nederlandse en Belgische ruiters online verslag doet, de tweede helft van de cross gelopen en vervolgens uitgeput op de tribune neergestort voor het staartje dressuur. Maar daarin wel Ingrid Klimke met een bijzonder vriendelijke en aansprekende proef, waarbij het binnenkomen van de hoofdjury al een 10 kreeg. Ze leidt na dag 1 het individuele klassement, maar met nog wat grote namen te gaan vandaag zal het spannend worden of ze die plek houdt. Landgenoot Tim Lips kreeg te maken met een erg gespannen Oncarlos die  met name de cameraman erg spannend vond. De voorlopige 16e plaats viel trainster Anky in ieder geval tegen. Maar de oranje supporters lieten luidkeels van zich horen, zij konden zijn proef zeker waarderen.
Inmiddels was mijn energie wel aardig op, ik ben ook geen 18 meer en na maar 5 uur slaap en zo’n 15 kilometer stevig lopen is de frissigheid er wel vanaf. Vandaar dus met Antoine in de stad wat gegeten (die had zich vooral op musea gericht vandaag en teleurstellend weinig van het wielrennen kunnen zien ondanks een mooie plek bij Buckingham Palace) en richting camping. De chauffeur van shuttlebus was wel ernstig verbaasd ons zo vroeg al te zien: “You whimps, I have just organised a 1.30 shuttle from the HHH for you, what are you doing here?”.
Voor vandaag staat dressuur deel 2 op het programma, met een bezoek aan het Olympic Park en, als we nu wat fitter zijn, de huldiging van de damesestafette en hopelijk Marianne Vos in het HHH. Time to get moving dus.
 
 
En nog wat dingetjes die zijn opgevallen gisteren
- De enorme vriendelijkheid van de medewerkers. Ik heb al eerder gezegd, maar het is ongekend. Soldaten die een foto van de hindenris voor je maken omdat je zelf niet op de track mag komen, en die ook een kindje naar de overkant dragen omdat die zo moe is. Security die excuses aanbiedt omdat ze je Tas moeten controleren, en hem vervolgens weer keurig inpakken. Zouden ze in de US wat van kunnen leren.
- Afgezien van de problemen met koffie, eten en het vullen van de waterflesjes gaat het logistiek echt op rolletjes. Nergens lang wachten, strak aansluitende metro’s, geen overvolle perrons, helemaal top.